3-16 Mayıs 2026 | 3-16 May 2026
Resim, bir çünkünün
sonrasını sırtlanmaz;
Varlıgı, her türlü izaha denk.
Durmak birikmiş bir düşme.
Düşüşün ivmesi ise estetik.
Hız: Aşınır.
Uyum; asimetrik bir duruş,
bir gecikme.
Dahası var;
Denge ertelenen yıkım.
Yıkım ritimli bir gürültü.
Hata yekpare,
Payı yok.
Kaza güzelin katalizörü.
Katılır ya da kapılırız,
Ait olmayı ödünç alırız.
Kazayla yıkılır güzel anlatırız.
Yok eder ya da yaratırız.
Böyle;
Bundan ibaret.
Painting does not shoulder
what comes after a "because";
Its existence is equivalent
to any explanation.
Standing is an accumulated fall.
The acceleration of the fall is aesthetic. Speed: Worn away.
Harmony: An asymmetrical stance,
a delay.
There is more;
Balance is a postponed destruction. Destruction is a rhythmic noise.
The error is monolithic,
It has no margin.
Accident is the catalyst of the beautiful. We either join in or get swept away,
We borrow our sense of belonging.
We collapse by accident,
we tell it beautifully.
We either destroy or create.
That’s it; It consists of nothing more.
Karanlık Zamanlarda Resim Yapmak: “Çünkü”
“Zaaf” sergisinin ardından, bağımsız bir inisiyatifle kurgulanan sergi serisinin ikinci halkası olan “Çünkü”, 13 sanatçının katılımıyla izleyiciyle buluşuyor.
Bertolt Brecht’in “Karanlık zamanlarda şarkı da söylenecek mi? Evet, karanlık zamanları anlatan şarkılar” sorusundan hareketle; bu sergi, sanatın hesap veren bir "proje nesnesine" dönüştürüldüğü güncel sanat ikliminde, resmin kendi plastik hakikatini ve işaret ettiği gerçekleri bir varoluş alanı olarak tanımlıyor.
Serginin fikri, resmin bir “çünkü”den sonra gelecek anlam karşılığını sırtlanmak zorunda olmadığı düşüncesine dayanıyor. Resim; izah edildikçe eksilen değil, bakıldıkça çoğalan asimetrik bir duruş, bir gecikme ve bir sessizlik alanı olarak ele alınıyor.
Hızın ve yüzeyselliğin aşındırıcı kuvvetine karşı; durmanın, hatanın ve dengenin resimsel karşılıkları aranıyor, kazanın sürecine estetik bir bakış getiriliyor.
Bağımsız sergiler serisinin 2.’si Çünkü ve estetiğin saflığını savunan 13 farklı üslup Türkiye’nin resim geleneğine eklemlenirken, imgeyi tasarlamak yerine yaşamayı önceleyen bu seçkiyle, izleyiciyi açıklamalara muhtaç olmayan, kendi varlığıyla bütün bir ifadeyle karşı karşıya bırakıyor.
“Çünkü; Resim sadece vardır ve bundan ibarettir.”
Painting in Dark Times: "Because"
Following "Zaaf" (Foible), the second chapter of an independently curated exhibition series comes together with the participation of 13 artists.
Drawing from Bertolt Brecht's question "Will there also be singing in the dark times? Yes, there will be singing about the dark times" this exhibition, in a contemporary art climate where art has been reduced to an accountable "project object," reclaims painting's plastic truth and the realities it points toward as a space of existence.
The exhibition's underlying thought is that painting need not carry the burden of a meaning that follows a "because." Painting is approached as an asymmetric stance, a deferral, and a field of silence one that diminishes when explained and multiplies when looked at.
Against the erosive force of speed and superficiality, the exhibition seeks the painterly equivalents of stillness, error, and balance, and brings an aesthetic gaze to the process of accident.
The second in a series of independent exhibitions, Because with its 13 distinct voices in defense of aesthetic purity
contributes to Turkey's painting tradition while presenting a selection that privileges living with the image over designing it, leaving the viewer face to face with an expression that is whole in itself, requiring no explanation.
"Because: painting simply exists, and that is all there is to it."